ELASTOSIL® AUX G 3242 i G 3243 to dwa rozpuszczalnikowe primery WACKER przeznaczone do przygotowania powierzchni przed wulkanizacją stałych elastomerów silikonowych z grupy ELASTOSIL® R, czyli klasycznych mieszanek HCR/HTV utwardzanych nadtlenkami. Oba produkty należą do tej samej rodziny chemicznej – są roztworami siloksanów i reaktywnych silanów w mieszaninie izoparafiny Isopar E oraz ksylenu – i oba po odparowaniu rozpuszczalnika tworzą na podłożu sztywną żywiczną warstwę, która zapewnia silne wiązanie silikonu z metalami, ceramiką, szkłem oraz wieloma tworzywami polimerowymi. Mimo tej wspólnej podstawy różnią się na tyle istotnymi parametrami, że wybór między nimi ma realne znaczenie dla jakości adhezji, wydajności procesu i powtarzalności wyników.
Najbardziej widoczna różnica leży w zawartości części stałych. AUX G 3242 zawiera zaledwie około siedmiu procent substancji filmotwórczej, podczas gdy AUX G 3243 oferuje ich prawie trzy razy więcej, bo dwadzieścia trzy procent. Ta różnica przekłada się bezpośrednio na grubość i charakter powstającej warstwy. Przy tej samej ilości naniesionego płynu produkt o niższej zawartości części stałych pozostawia cieńszą, bardziej delikatną powłokę, natomiast wersja o wyższym stężeniu pozwala uzyskać nieco grubszą i bardziej zwartą warstwę żywicy przy mniejszej liczbie przejść. W praktyce obie formuły są projektowane tak, aby finalna grubość filmu mieściła się w przedziale od jednego do dziesięciu mikrometrów, co odpowiada obciążeniu powierzchniowemu rzędu pięciu do pięćdziesięciu gramów na metr kwadratowy. Różnica w stężeniu oznacza jednak, że G 3242 częściej wymaga nieco większej ilości materiału lub delikatnego rozcieńczenia, aby uzyskać równomierne pokrycie, podczas gdy G 3243 już w postaci dostarczonej daje satysfakcjonujący film przy mniejszym zużyciu.
Drugim kluczowym parametrem jest lepkość. AUX G 3242 charakteryzuje się wyjątkowo niską lepkością kinematyczną – zaledwie pięć milimetrów kwadratowych na sekundę w temperaturze dwudziestu pięciu stopni – co czyni go niemal tak płynnym jak woda. Taka reologia sprzyja aplikacjom natryskowym, zanurzeniowym oraz wszędzie tam, gdzie potrzebna jest bardzo cienka, równomierna warstwa bez smug i zacieków. AUX G 3243 przy tej samej temperaturze osiąga lepkość pięćset pięćdziesiąt milimetrów kwadratowych na sekundę, czyli jest zauważalnie gęstszy. Dzięki temu lepiej utrzymuje się na pionowych powierzchniach, mniej spływa podczas malowania pędzlem lub wałkiem i pozwala na precyzyjniejsze kontrolowanie lokalnej grubości. Różnica w lepkości wpływa też na sposób rozcieńczania. Oba primery można rozcieńczać białym spirytusem lub Isopar E w proporcji nawet do jednego do dziesięciu, jednak w przypadku G 3242 rozcieńczenie służy głównie do dalszego obniżenia i tak już niskiej lepkości lub do zwiększenia wydajności, natomiast przy G 3243 rozcieńczenie jest często konieczne, aby dostosować produkt do natrysku lub do uzyskania jeszcze cieńszej warstwy.
Gęstość obu produktów jest zbliżona – 0,8 grama na centymetr sześcienny dla G 3242 i 0,85 dla G 3243 – co w praktyce oznacza, że przy przeliczaniu zużycia na powierzchnię różnice są marginalne. Wygląd również nie jest decydujący, choć warto o nim pamiętać. G 3242 jest bezbarwny do lekko żółtego, G 3243 wyraźnie żółty. Jeśli kontrola wizualna pokrycia jest ważna, producent dopuszcza dodanie czerwonego koncentratu barwiącego, który można zamówić osobno.
Proces aplikacji obu primerów jest niemal identyczny i opiera się na kilku krytycznych zasadach. Podłoże należy najpierw starannie odtłuścić, najlepiej kolejno białym spirytusem, a następnie etanolem lub acetonem. Primer przed użyciem trzeba dokładnie wymieszać lub wstrząsnąć, ponieważ jest wrażliwy na wilgoć i przy dłuższym kontakcie z powietrzem mętnieje, tracąc część właściwości adhezyjnych. Warstwę nanosi się możliwie cienko jedną z klasycznych metod – pędzlem, zanurzeniem, natryskiem lub wałkiem – a następnie pozostawia do odparowania rozpuszczalnika w temperaturze pokojowej i umiarkowanej wilgotności powietrza przez co najmniej dwie godziny. W tym czasie tworzy się spójny film silikonowej żywicy. Silikon należy nakładać możliwie szybko, najpóźniej w ciągu dwóch dni od zagruntowania. W niektórych przypadkach dodatkowe podgrzanie zagruntowanego elementu do temperatury od stu do stu pięćdziesięciu stopni Celsjusza przez maksymalnie godzinę poprawia ostateczną wytrzymałość połączenia. Warto pamiętać, że początkowa adhezja bywa wystarczająca do manipulacji detalem, natomiast pełną siłę wiązania osiąga się dopiero po kilku dniach.
Wybór między G3242 a G3243 sprowadza się więc głównie do charakteru procesu i geometrii detalu. Gdy potrzebujemy bardzo cienkiej, równomiernej warstwy, gdy pracujemy metodą natryskową lub gdy podłoże jest skomplikowane i łatwo o lokalne nagromadzenie materiału, lepszym wyborem pozostaje nisko-lepkościowy G 3242 o siedmioprocentowej zawartości części stałych. Gdy natomiast zależy nam na nieco grubszym, bardziej odpornym filmie, gdy malujemy pędzlem duże płaskie powierzchnie lub gdy chcemy ograniczyć liczbę przejść i zużycie rozpuszczalnika, korzystniejszy staje się G 3243. Oba produkty są przeznaczone do tych samych grup podłoży i do tych samych typów silikonów nadtlenkowych, dlatego ostateczną decyzję zawsze warto potwierdzić próbami na rzeczywistych elementach, uwzględniając konkretny stopień przygotowania powierzchni, warunki atmosferyczne oraz czas i temperaturę wulkanizacji.
Warto też podkreślić kwestię przechowywania. Oba primery są wrażliwe na wilgoć, dlatego po otwarciu opakowanie należy szczelnie zamykać, a przed każdym użyciem dokładnie mieszać. Dostępne są w małych butelkach około trzech czwartych do ośmiu dziesiątych kilograma, w dwudziestokilogramowych wiadrach oraz w beczkach stu pięćdziesięciu kilogramów, co pozwala dopasować formę opakowania do skali produkcji. Data przydatności podana na etykiecie nie jest absolutną granicą – po jej upływie produkt nadal może być użyteczny, pod warunkiem że zachowa wymagane właściwości, co należy sprawdzić w ramach kontroli jakości.
Podsumowując, ELASTOSIL AUX G3242 i AUX G3243 nie są produktami konkurencyjnymi w sensie wyższości jednego nad drugim, lecz komplementarnymi narzędziami o różnej reologii i stężeniu. Zrozumienie wpływu zawartości części stałych i lepkości na charakter powstającej warstwy pozwala świadomie dopasować primer do konkretnego procesu i dzięki temu uzyskać powtarzalną, wysoką adhezję silikonu do podłoża.
Zaloguj przez Facebooka
Zaloguj przez Google