Przetwarzanie elastomerów silikonowych w przemyśle: Poradnik i najczęstsze błędy

1. Czas tworzenia naskórka i żywotność (Potlife)

Jednym z najważniejszych parametrów podczas pracy z silikonami jest czas, w którym materiał zachowuje swoje optymalne właściwości robocze.

• Silikony jednoskładnikowe (1K): Utwardzają się pod wpływem wilgoci z powietrza, co oznacza, że proces sieciowania postępuje od zewnątrz do wewnątrz. Zrozumienie czasu tworzenia naskórka jest kluczowe, aby odpowiednio uformować spoinę przed rozpoczęciem reakcji. Świetnym przykładem uniwersalnego uszczelniacza przemysłowego jest ELASTOSIL® N9111, idealny do elektroniki i branży automotive.

• Silikony dwuskładnikowe (2K): Tutaj kluczowym pojęciem jest potlife, czyli czas przydatności do użycia po zmieszaniu obu składników. W zależności od projektu, możesz potrzebować materiału szybkoschnącego, jak ELASTOSIL® RT 772 (sprawdzający się w inżynierii mechanicznej i małych urządzeniach), lub takiego, który pozostaje płynny przez długi czas, np. ELASTOSIL® RT 607 (wysoce odporny na ciepło, uniepalniony zgodnie z rygorystyczną normą kolejową EN 45545-1:2020).

2. Prawidłowe mieszanie i odpowietrzanie: Ochrona elektroniki

Silikony są niezastąpione przy zalewaniu (potting) i hermetyzacji komponentów elektronicznych. Nawet najlepszy elastomer nie spełni jednak swojej funkcji izolacyjnej, jeśli proces przygotowania zostanie przeprowadzony wadliwie.

• Mieszanie: Uzyskanie idealnie jednorodnej masy w silikonach 2K to podstawa. Rozmiar i geometria mieszadeł statycznych w dozownikach pneumatycznych mają bezpośredni wpływ na spójność mieszaniny.

• Odpowietrzanie (praca w próżni): Powietrze uwięzione w masie silikonowej prowadzi do powstawania pustych przestrzeni (tzw. bąbli), co drastycznie obniża właściwości dielektryczne. Sieciowanie w próżni jest absolutnie niezbędne przy zabezpieczaniu wrażliwych podzespołów przed czynnikami zewnętrznymi, gwarantując transparentną i wolną od wad powłokę.

3. Brak przyczepności i zjawisko inhibicji

Zdarza się, że silikon twardnieje na powierzchni, ale całkowicie nie przylega do podłoża. Najczęstszą przyczyną tego zjawiska jest inhibicja, czyli "zatrucie katalizatora". Problem ten dotyczy zwłaszcza silikonów utwardzanych addycyjnie (platyną).

Obecność najdrobniejszych zanieczyszczeń lub kontakt z podłożami zawierającymi siarkę czy aminy może zablokować proces sieciowania na styku materiałów. Aby tego uniknąć, rekomendujemy:

1. Rygorystyczną kontrolę czystości podłoża.

2. Systematyczne przeprowadzanie testów wytrzymałości na ścinanie.

3. Stosowanie primera (środka gruntującego). Jeżeli powierzchnia (np. akryl lub poliamid) nie wykazuje naturalnej adhezji z wybranym silikonem, primer jest jedynym sposobem na osiągnięcie trwałego wiązania.

4. Odporność termiczna i przetwarzanie żywic silikonowych

Do zastosowań wymagających najwyższej odporności termicznej – takich jak izolacja zwojów elektrycznych w silnikach czy materiały kompozytowe – wykorzystuje się żywice silikonowe (np. w postaci płatków SILRES® MK FLAKES lub cieczy SILRES® H 62C). Żywice te osiągają swoje parametry docelowe dopiero po utwardzeniu w podwyższonej temperaturze, często przy użyciu odpowiednich katalizatorów, które gwarantują szybkie sieciowanie bez produktów ubocznych.

Podobne zasady dotyczą olejów silikonowych – wybór wariantu ze stabilizatorami termicznymi znacząco wydłuża ich żywotność i funkcjonalność w wymagających aplikacjach maszynowych. Optymalizacja procesu przetwarzania elastomerów silikonowych pozwala uniknąć kosztownych błędów, awarii oraz przestojów na linii produkcyjnej. Kluczem jest zawsze dobór odpowiedniego produktu i technologii aplikacji.

Szukasz sprawdzonych rozwiązań i chemii przemysłowej najwyższej klasy? Pełną gamę profesjonalnych produktów marki Wacker, dostosowanych do Twojego procesu technologicznego, znajdziesz w ofercie sklepu silray.pl.

Masz pytanie napisz do nas: info@silray.pl